Johannes Christoph Struchtmeijer b. 16 January 1698 d. 15 September 1764

From Rodovid EN

Events

16 January 1698 birth: Struchtrop of Struchtrup (ambt Barentrup) Graafschap Lippe-Detmold

5 September 1734 marriage license: Harderwijk, ♀ Gerharda Catharina Rauwertsz (Rauwerts) [Rauwertsz] c. 1 July 1703 bur. 21 December 1784

19 September 1734 marriage: Hierden, ♀ Gerharda Catharina Rauwertsz (Rauwerts) [Rauwertsz] c. 1 July 1703 bur. 21 December 1784

21 August 1735 CHILD CHR: Harderwijk, ♂ Jodocus Johannes Struchtmeijer [Struchtmeijer] c. 21 August 1735

19 May 1737 CHILD CHR: Harderwijk, ♂ Peter Lucretius Struchtmeijer [Struchtmeijer] c. 19 May 1737

6 January 1739 CHILD CHR: Harderwijk, ♀ Maria Struchtmeijer [Struchtmeijer] c. 6 January 1739 bur. 13 January 1763

5 October 1740 CHILD CHR: Harderwijk, ♂ Conrad Dietrich Struchtmeijer [Struchtmeijer] c. 5 October 1740 d. 21 May 1775

19 January 1745 CHILD CHR: Harderwijk, ♂ Johan Izaak Struchtmeijer [Struchtmeijer] c. 19 January 1745

15 September 1764 death: Harderwijk

Notes

Na zich te Detmold en Rinteln geoefend te hebben, kwam hij te voet naar Harderwijk (4 Oct. 1716) om onder Meier en Cremer in de theologie te studeren. Hier bleef hij totdat de classis van Amsterdam hem in September 1722 tot het predikambt toeliet. Nogmaals keerde hij naar de vroeger bezochte gehoorzalen terug om thans onder Sieben zijne studiën te voleindigen. Daar de kerk hem niet zoo spoedig als hij wenschte aan een standplaats hielp, werd hij den 6 Maart 1724 conrector te Culemborg, welke betrekking hij in het volgende jaar te Middelburg, vervolgens het rectoraat te Harlingen en te Tiel bediende. Na niet veel langer dan een jaar het rectoraat aldaar bekleed te hebben, werd hij, in plaats van Sieben, naar Amsterdam vertrokken, den 18 Oct. 1730 te Harderwijk tot gewoon hoogleeraar in de historie, welsprekendheid en Grieksche taal benoemd. Zijne intreê-rede, den 20 Junij 1731 en zijne eerste rectorale rede, drie jaren daarna, uitgesproken, waren van naauw verwanten inhoud, daar de eerste de Origine Tartari en de laatste de Origine Elysii fabulosi handelde. Later bewerkte hij dat onderwerp uitvoeriger in Theologia mythica de origine Tartari et Elysii. Harderw. 1743 8o. Hierin betoogde hij, ‘dat de Goden, zoo wel als de gewijde fabelen en gebruiken der oude heidenen, uit geen andere bron moeten afgeleid worden dan uit den godsdienst der oude wereld, en dat daarin de verborgenheden opgesloten lagen omtrent de lotgevallen der kerk, zoo van het oude als nieuwe verbond. In onderscheidene latere geschriften (De jongelingschap van Hercules - De zinnebeeldige Hercules, of verh. over de geboorte en kindschheid van dien Afgod; waarin getoond wordt dat al, wat daarvan verhaald wordt, genomen is uit de overlevering van Christus enz. Uit eeu Lat. Hs. vertaald door P.L.S. Hand. 1757) van zijne hand, werd dit mythologische stelsel, door onderlinge vergelijking van allerlei personen, instellingen, en

From grandparents to grandchildren